Habari sa safari Part I

#09 Mini Habari sa safari Part I

We hebben al heel wat appjes en mailtjes gehad met de vraag, hoe is jullie reis?? In het kort kunnen we zeggen, een mooi avontuur met heel wat uren rijden (het is tenslotte bijna 6000km!), er stonden veel zwaaiende kinderen langs de weg, hebben een ontelbare hoeveelheid olifanten gezien, werden de accommodaties waarin we sliepen elke nacht een stukje beter en hadden we twee totaal verschillende groepssamenstellingen wat het eigenlijk wel heel leuk maakte.

Onze tour vertrok uit zuid Dar es Salaam, voor ons dus maar een klein stukje reizen vanuit Mbezi Beach, noord Dar es Salaam. Twee dagen voordat de tour begon, gingen we er naartoe om te kunnen genieten van het strand en het vrijwilligerswerk even achter ons te laten. We keken ondertussen al nieuwsgierig rond wie er nog meer met onze tour mee zouden gaan. Al snel ontmoetten we een Nederlandse man die ook van Dar es Salaam naar Johannesburg zou gaan, later bleek dat wij, hij en nog een andere man de enige waren die hier op de truck stapte. De rest van het gezelschap was al opgestapt in Nairobi. De sfeer zat er al goed in en we merkten gauw genoeg dat dit een gezellige reis zou gaan worden.

Tanzania
Vanuit Dar es Salaam reden we met de truck naar Mikumi National Park. Wat een 5 uur durende reis zou worden, bleek 7 uur te zijn. Toch verveelden we ons niet, het landschap veranderde, van stads naar het platteland en op een gegeven moment reden we langs giraffen, impala’s en heel wat baboons. Bij aankomst regelden we een safari voor de volgende ochtend vroeg. De wekker ging om 5.15u af, snel aan het ontbijt en de safari truck in! Al na 5 minuten kwamen we al de eerste van de big five tegen, de leeuw. Al gauw zagen we nummer 2, de buffel en 3 de olifant. Verder genoten we vooral van het zoeken naar dieren, de geuren die verraden dat er in de buurt dieren zijn en alle pasgeboren dieren die overal liepen.

Vanuit Mikumi reden we naar Irringa, zuid Tanzania. In een mud restaurant kregen we traditioneel Tanzaniaans eten voorgeschoteld. Leuk voor iedereen die hier op vakantie is, maar weer een avond met bonen en ugali viel voor ons wat tegen. Gelukkig was het wel een hele leuke plek en leerden we onze reisgenoten steeds beter kennen.

De volgende ochtend om kwart voor 4 ‘s ochtends ging onze wekker al weer. Om 4 uur vertrokken we met de truck op weg naar de grensovergang. Gelukkig vielen we in de truck gelijk weer in slaap totdat rond half 8 het ontbijt werd gemaakt en we even konden stretchen. Toen we aankwamen bij de grensovergang merkten we al gauw dat het op z’n oost Afrikaans geregeld was. Eerst ‘even’ uitchecken in Tanzania, waar een lange rij stond. We sloten netjes achteraan en wisten wel dat het even zou gaan duren. Al gauw kwamen heel wat Tanzanianen voordringen en kwamen wij geen stapje dichtbij. Fijn.. Na de Tanzaniaanse grens, liepen we naar de Malawi grens en begon het gebeuren weer van voor af aan. Bijna twee uur later waren we dan officieel in Malawi! Helaas onze truck nog niet.. Die moest ook goedgekeurd worden en zo wachtten we met z’n allen totdat we weer op pad konden gaan! Om 6uur s ‘avonds kwamen we dan eindelijk aan op de plaats van bestemming!

Malawi
Op het eerste oog leek het niet dat we in een ander land waren. Dezelfde huizen, alweer vrolijke kinderen zwaaiend aan de kant van de weg, maar hoe verder we het land in reden, zagen we wel degelijk verschillen. De meeste mensen leven van de visserij op het lake Malawi meer, en zo roken we de visgeur elke keer als we een dorpje voorbij reden. De geur werd haast ondragelijk toen we een dorpje in gingen om de visvangst van dichterbij te bekijken. Ook merkten dat de mensen hier beter Engels spreken dan in Tanzania (Engels wordt hier op alle scholen al aangeboden vanaf Standard 1), en werden ze een stuk opdringeriger bij marktkraampjes. In Kande Beach stopten we om te genieten van het meer en niet lang nadat we allemaal de truck uitwaren, lagen we heerlijk in het water! Het water van lake malawi is zoet, maar dat voelt toch raar, het lijkt namelijk meer op een zee dan een meer, zo groot is het! We dobberden lekker rond en bleven op het strand tot de zon onderging. De volgende ochtend deden we een village tour door Kande Beach. We bezochten een huis, de basisschool, waar de directeur heel graag met Marie Anne op de foto wilde, en mochten we het ziekenhuisje zien (1 arts aanwezig). Daar waren die nacht net drie vrouwen bevallen van 4 hele mooie kleine kindjes. De kinderen uit het dorp liepen de hele tijd vrolijk met ons mee en Tim had al na 1 minuut een jongetje aan zijn hand die niet van hem af wilde wijken, helaas te verlegen om zijn naam te vertellen. De kinderen trokken overigens vaker de aandacht dan de gids die iets wilde uitleggen..

Wat ons opviel aan Malawi was dat we overal waterpompen tegen kwamen. Rondom elke waterput verzamelden vrouwen en meisjes om emmers met water te vullen. Ontzettend goed, want hiervoor gebruikten de vrouwen het water uit het meer, dat niet schoon genoeg is voor drinkwater. Met moeite namen we afscheid van het meer en ons leuke huisje op het strand, om verder te rijden naar Lilongwe de hoofdstad.

Zambia
De vorm van de huizen uit Tanzania en Malawi veranderden, de supermarkt werd opeens de SPAR en de taal was voor ons onverstaanbaar geworden. In Chipata kregen we de tijd om wat boodschappen te doen, maar wij waren al na 2 minuten klaar in de SPAR en liepen naar de lokale markt. Blijkbaar komen daar weinig blanken, want er werd verlegen naar ons gekeken, af en toe werden we gegroet. Vervolgens reden we door naar South Luangwa National Park. Al voordat we aankwamen bij de lodge zagen we giraffen (die veel kleiner zijn dan in Tanzania). De ranger van het park bracht ons vervolgens in een safari auto naar onze accommodatie. Op nog geen 50 meter van de bar en onze tent kwamen net heel wat olifanten aangelopen om in de waterpool te drinken. Een kleintje lag zo’n beetje tot zijn nek onderwater. Wat een ontvangst! Aangekomen bij onze tent werden we nog enthousiaster. De tent had uitzicht op de rivier waar een kudde olifanten aan het drinken was. Genieten!

In South Luangwa hebben we twee safari’s gedaan waar we in de ochtend ontelbare aantallen olifanten gezien hebben, heel wat dode buffels en gnoes die door de leeuwen waren aangevallen en opgegeten, maar zagen we verder niet heel veel bijzonders. Een beetje teleurgesteld gingen we weer terug naar onze tent. Tijdens de avondsafari hadden we niet meer geluk, maar de sfeer zat er nog in en we bleven goede hoop houden. Na onze cider met zonsondergang gingen we met spotter en zaklamp op zoek naar actieve jachtdieren. Eerst kwamen we heel wat genetkatten tegen, vervolgens een cobra en na nog geen 15 minuten zagen we twee katachtige ogen oplichten. Oeh, wat zou het zijn? Al snel zagen we een luipaard op jacht! Op nog geen 2 meter liep hij langs de auto en hielden we onze adem in. Wat een mooi slank dier en een prachtige vacht! En zo zagen we nummer 4 van de big five!

In Zambia zijn we ook naar een dorpje geweest. Dit was niet helemaal de bedoeling, want we zouden naar een textiel workshop gaan, maar in verband met kerst was dit gesloten en dus regelden de chauffeur een ontmoeting in een dorpje. Dit dorp was totaal anders dan in Malawi, namelijk in een rural area, en werden we bij aankomst toegesproken door de enige man in het dorp die ‘Engels’ kon. Deze mensen uit dit dorp waren jaren geleden gevlucht uit Zaïre en hebben hier een nieuw leven opgebouwd. Het stamhoofd, een stevige vrouw, heette ons welkom in haar taal en met een dans werd dit bevestigt. De man die Engels sprak legde van alles uit over het dorp en hun normen en waarden. Daarnaast waren de dorpelingen juist ook heel nieuwsgierig hoe het er bij ons in het westen allemaal aan toe gaat. Wie beslist of je mag trouwen en met wie, wat voor taken heeft een vrouw en hoe komen wij aan ons eten? De mensen waren heel vriendelijk en de jonge meisjes probeerden de enkele zinnetjes Engels die ze hadden geleerd uit te spreken. Het dorp (ongeveer 100 mensen, waarvan vooral veel kinderen), had een eigen school. We vonden het erg jammer dat we niets bij ons hadden om te geven aan het dorp, want schriften en pennen hadden ze graag ontvangen.

Zimbabwe
Na een lange dag rijden met een gelukkig relatief snelle grensovergang, kwamen we rond half 4 aan in Zimbabwe. De meeste toeristen komen alleen maar naar Zimbabwe voor de vic falls, omdat het land een lange tijd onrustig is geweest. Ook wij zijn alleen maar bij de Victoria Falls geweest. Er waren heel wat activiteiten te doen hier zoals bungyjumpen (die kick heeft Tim in NZ al gehad), crocodile-cage diving (nee dankje), wildwater raften op de ruigste rivier van de wereld (heel blij dat we dat niet hebben gedaan, want we hoorden dat er heel wat ongelukken als gebroken tenen, hersenschuddingen, gehavende knieën etc zijn opgelopen in de dagen dat wij hier waren) of een helikopter vlucht over de Falls. Dit laatste leek ons wel erg leuk, maar we hadden afgesproken dat we dit alleen maar zouden doen als het een stralend blauwe dag zou zijn. Helaas was dit niet het geval. Toch hebben we hier twee heerlijke dagen gehad en hebben we een lange tijd rondgeslenterd bij de prachtige watervallen. Ook moesten we afscheid nemen van de meeste medereizigers, het eerste deel van onze tour zat er op!

Op dit moment zijn we in Kaapstad. We zijn vanuit Zimbabwe naar Botswana gereden en vanuit daar naar Zuid Afrika. Ons reisverslag wordt dus nog vervolgd!

Hoe gaat het met jullie? Fijne feestdagen gehad?

Liefs, Tim & Marie Anne

Reacties

  1. Benieuwd naar het verhaal van het laaste deel van jullie reis . Dit was weer leuk om te lezen en de foto’s te bekijken binnen kort kunnen we het zelf zien. Ben benieuwd ?

  2. Het was weer genieten om jullie mooie avonturen te lezen! Wauw wat gaaf zeg dat luipaard zo dichtbij, schitterende foto! Het genieten straalt van jullie foto’s af, top! Ik ben heel benieuwd naar jullie tweede deel, dikke kus!

Plaats een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *